Ανάπτυξη και Ευρωζώνη: Μια συζήτηση με τον Διονύση Χιόνη

Ανάπτυξη και Ευρωζώνη: Μια συζήτηση με τον Διονύση Χιόνη    
                     

Η αδιαμφισβήτητη γερμανική κυριαρχία  συνοδεύεται με απώλεια της εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας των άλλων ευρωπαϊκών χωρών.  

Είναι κοινή μας άποψη  ότι οι   παρεμβάσεις των μνημονίων δεν βοήθησαν το χρέος και το επιδείνωσαν. Δεν βελτιώθηκε η ανταγωνιστικότητα της χώρας μας  ούτε και η δομή της οικονομίας. Οι βραχυπρόθεσμοι στόχοι του προγράμματος επιτεύχθηκαν, δηλαδή δεν έχουμε τα ελλείμματα του 2010, αλλά αυτό έγινε λόγω της φτώχειας που επιβλήθηκε στη χώρα.  Η οικονομία συνεχίζει να έχει χαμηλή ανταγωνιστικότητα και χαμηλή παραγωγικότητα, χωρίς να έχει αλλάξει η δομή της.

Το γεγονός ότι ο κ. Χιόνης κι εγώ προερχόμαστε από πολύ διαφορετικές πλευρές του πολιτικού φάσματος δεν μας εμποδίζει  να συμφωνούμε για το βασικό οικονομικό πρόβλημα της χώρας και ορισμένα από τα βασικά βήματα που χρειάζεται να γίνουν, όπως τόνωση ζήτησης, αύξηση ρευστότητας, πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων που θα οδηγήσει σε άνοδο της ανταγωνιστικότητας. Χρειαζόμαστε επίσης μια νέα σχέση του δημόσιου με τον ιδιωτικό τομέα, πράγμα που απαιτεί στοχευόμενη  βιομηχανική παραγωγή με κλαδική διάσταση και άνοδο παραγωγικότητας.

Η δική μου θέση είναι υπέρ της κοινωνικής ανατροπής και της αλλαγής της κοινωνικής ισορροπίας υπέρ της εργασίας και κατά του κεφαλαίου. Τα βήματα που προτείνω μπορούν να οδηγήσουν σε αυτή την κατεύθυνση. Αλλά συμφωνούμε ότι η πορεία θα έχει και πατριωτική διάσταση. Θα πρέπει να υπάρξει εθνική ανασύνταξη με βάση τη λαϊκή κυριαρχία. Το εργατικό και λαϊκό στοιχείο πρέπει να γίνει ηγέτης της κοινωνίας  και της χώρας.

Όλα αυτά δεν μπορούν να γίνουν ούτε μέσα στα μνημόνια, ούτε μέσα στην ΟΝΕ. Υπάρχει  συγκεκριμένη πρόταση, η οποία έχει κατατεθεί, για την ανάκτηση της νομισματικής κυριαρχίας, γνωρίζουμε πως να το κάνουμε. Απαιτείται επίσης σύγκρουση και ειδική σχέση της Ελλάδας με την ΕΕ. Δεν πρόκειται να απομονωθούμε, αλλά να βάλουμε τη χώρα σε άλλο δρόμο στην Ευρώπη. Το να φύγουμε από την ΟΝΕ και να μπούμε σε μια νέα ειδική σχέση με την ΕΕ δεν είναι θέμα ιδεολογίας, αλλά μιας άλλης οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής για ολόκληρη την Ευρώπη.  

Συζήτηση για τη θέση της Ελλάδας στην Ευρώπη σήμερα με τους ΄΄Αταίριαστους΄΄

Συζήτηση για τη θέση της Ελλάδας στην Ευρώπη σήμερα με τους ΄΄Αταίριαστους΄΄

Η  πραγματικότητα είναι ότι η Ευρώπη έχει αλλάξει.  Η κρίση της ευρωζώνης  έχει ουσιαστικά τελειώσει, αλλά αυτό που εμφανίζεται είναι μια Ευρώπη σκληρά διαχωρισμένη, με τη Γερμανία στον κέντρο να κυριαρχεί οικονομικά,  τη Γαλλία και την Ιταλία να μην μπορούν να σταθούν απέναντί της και με  δύο περιφέρειες του Νότου και της Κεντρικής Ευρώπης. Η Ελλάδα ανήκει στην περιφέρεια του Νότου με ελάχιστες προοπτικές ανάπτυξης.

Η νέα δομή της Ευρώπης  δεν  είναι  αποτέλεσμα εκλογών και πολιτικών επιλογών. Το μόνο  βιομηχανικό πλέγμα της Ευρώπης  που μπορεί να σταθεί παγκοσμίως  είναι το γερμανικό και από γύρω έχει μια σειρά χώρες-δορυφόρους. Η Ελλάδα παρά τη φιλολογία που ακούγεται, δεν ανήκει  στο σκληρό πυρήνα. Είμαστε μια χώρα περιφερειακή που στέλνει στην Γερμανία το εκπαιδευμένο εργατικό δυναμικό της, στηρίζεται στις υπηρεσίες και την κατανάλωση και έχει περιορισμένες δυνατότητες βιομηχανικής παραγωγής.

Παρέμβαση για την κατάσταση της οικονομίας στην εκπομπή του Γιώργου Παπαδάκη

Μεταρρυθμίσεις του τύπου, επιτρέπω απολύσεις, μειώνω τους μισθούς, έχουμε εδώ και 7 χρόνια. Σε αυτά τα χρόνια η οικονομία δεν έχει επωφεληθεί από αυτά. Δεν υπάρχει καμία ανάπτυξη, υπάρχει στασιμότητα. 

Ταχύρυθμη ανάπτυξη να μειώσει την ανεργία να βάλει τον κόσμο σε δουλειά δε φαίνεται πως θα υπάρξει. Ο πρώτος λόγος είναι η έλλειψη ζήτησης και αυτό γιατί δημοσιονομικά είμαστε αναγκασμένοι να βγάλουμε συγκεκριμένο πλεόνασμα που αυτό σημαίνει υψηλότερη φορολογία και περικοπή δημοσίων επενδύσεων. 

Σχολιάζουμε την οικονομική και πολιτική επικαιρότητα στην εκπομπή FOCUS LIVE στο KONTRA CHANEL

Συζητάμε στην εκπομπή "focus live" στο kontra channel με τον δημοσιογράφο Τάσο Παπαδόπουλο για τα λάθη και τις παραλείψεις του παρελθόντος, την αναποτελεσματικότητα του μίγματος πολιτικής που ακολουθεί η κυβέρνηση εξαιτίας της εφαρμογής των μνημονίων και την απουσία δυναμικής παρέμβασης ως κυρίαρχου ελληνικού κράτους για να δοθεί λύση στο θέμα του χρέους. 

Συζητάμε με τον Βασίλη Κουφόπουλο στον ΄΄αέρα΄

Υπάρχει πολιτικό κενό στη χώρα και όχι μόνο στην αριστερά. Δεν υπάρχει πρόταση που ο ελληνικός λαός να καταλαβαίνει, να σχετίζεται με αυτά που συμβαίνουν στη ζωή του, να του δίνει μια ελπίδα αλλαγής.

Η ελληνική οικονομία σταθεροποιήθηκε μέσω της φτώχειας και όλων των υπόλοιπων μέτρων που έχουν αποδιοργανώσει τον παραγωγικό ιστό. Δομικά δεν άλλαξε τίποτε προς το καλύτερο με την εφαρμογή των μνημονίων. 

Δεν είμαι καθόλου κρατιστής είμαι όμως ρεαλιστής που σημαίνει ότι ή ατμομηχανή για την τόνωση της ζήτησης πρέπει να δημιουργηθεί μέσα από δημόσιες επενδύσεις και με στοχευμένη βιομηχανική οικονομική πολιτική.

Υπάρχει πολιτικό κενό στη χώρα και όχι μόνο στην αριστερά. Δεν υπάρχει πρόταση που ο ελληνικός λαός να καταλαβαίνει, να σχετίζεται με αυτά που συμβαίνουν στη ζωή του, να του δίνει μια ελπίδα αλλαγής.

Δεν έχει τόση σημασία ποιος θα είναι ο επικεφαλής του πολιτικού φορέα που απαιτείται. Σημασία έχουν τα χαρακτηριστικά του. Δεν θέλουμε έναν καινούριο Σύριζα. 
Εγώ είμαι παρών όπως πάντα, παρεμβαίνοντας με διάφορους τρόπους

Το μέλλον της Ελλάδας

Συνέντευξη του Κώστα Λαπαβίτσα

JACOBIN, 03 Aug, 2017

Του Μπάσκαρ Σούνκαρα

Στην Ελλάδα δεν είναι ακριβές να γίνεται λόγος για "άνοδο και την πτώση" του Σύριζα. "Άνοδος και σταθεροποίηση" θα ήταν καταλληλότερη περιγραφή.

Ο Σύριζα ανέλαβε την εξουσία τον Ιανουάριο του 2015 υποσχόμενος να συγκρουστεί με την ‘Τρόικα’–δηλαδή την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ – ώστε να διασφαλίσει μια διέξοδο από την ελληνική κρίση χρέους και να βάλει τέλος στη λιτότητα εξαιτίας της οποίας οι Έλληνες υποφέρουν. Έτσι ξεκίνησαν πέντε μήνες διαπραγματεύσεων οι οποίοι κορυφώθηκαν σε ένα εθνικό δημοψήφισμα, Οι Έλληνες απάντησαν με ένα εκκωφαντικό "ΌΧΙ" στη συμφωνία που τους προτάθηκε από την Τρόικα.

Ενώπιον αυτήν της ιστορικής απάντησης του ελληνικού λαού ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας συμφώνησε με τους δανειστές υπογράφοντας ένα τρίτο μνημόνιο το οποίο καταδίκασε τη χώρα σε όλο και βαθύτερη λιτότητα και μια σειρά από ιδιωτικοποιήσεις.

Η άνευ προηγουμένου συνθηκολόγηση του Αλέξη Τσίπρα συνοδεύτηκε από την απόφασή να επιβάλλει τους όρους του μνημονίου προκειμένου να παραμείνει στην εξουσία. Για πολλούς, η γρήγορη ανάληψη της κρατικής εξουσίας από τον Σύριζα, η σκληρή γλώσσα που χρησιμοποίησε για τις διαπραγματεύσεις και οι προσποιήσεις που έκανε σε σχέση με το "Grexit" σηματοδότησαν την επιτάχυνση της ταξικής πάλης στην Ελλάδα. Η συνθηκολόγηση έφερε ένα απότομο τέλος σε αυτή την πυρετώδη διαδικασία. Τώρα το κόμμα κινείται στα τυφλά, σαν ζόμπι, επιβάλλοντας αντιεργατικά και μη αριστερά μέτρα ιστορικής σημασίας.

Ο Κώστας Λαπαβίτσας ήταν παρών σε κάθε βήμα αυτής της ιλιγγιώδους διαδικασίας, ως μέλος του κοινοβουλίου συνεργαζόμενος με τον Σύριζα και συμμετέχοντας στην Αριστερή Πλατφόρμα, μια τάση εντός του κόμματος που έκανε λόγο για Grexit  και προετοιμασία του ελληνικού λαού για σύγκρουση με τους διεθνείς δανειστές. Εάν η Αριστερή Πλατφόρμα είχε κερδίσει την μάχη στρατηγικής και πολιτικής εντός του Σύριζα, τα πράγματα στην Ελλάδα πιθανώς να είχαν λάβει πολύ διαφορετική τροχιά.

Σήμερα ούτε ο Κώστας Λαπαβίτσας ούτε η Αριστερή Πλατφόρμα είναι στον Σύριζα. Ωστόσο ο Λαπαβίτσας δεν έχει εγκαταλείψει την βασική δέσμευση της Αριστερής Πλατφόρμας: ότι η υποταγή της ελληνικής εργατικής τάξης δεν είναι αναπόφευκτη.

Στη συνέντευξη αυτή ο Γιώργος Σουβλής, υποψήφιος διδάκτορας ιστορίας στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο της Φλωρεντίας και ο Πέτρος Σταύρου, πρώην σύμβουλος του Σύριζα και νυν μέλος της ΑΡΚ μιλάνε με τον Κώστα Λαπαβίτσα στο Jacobin για την διακυβέρνηση Σύριζα, τους αγώνες ενάντια στην λιτότητα ανά την Ευρώπη και τις προοπτικές αναγέννησης της Ελληνικής Αριστεράς. 

The Future of Greece

An interview with Costas Lapavitsas

JACOBIN, 03 Aug, 2017

Syriza continues to oversee the implementation of austerity. But all is not hopeless in Greece.

In Greece, it’s not quite accurate to talk about the “rise and fall” of the left-wing party Syriza. “Rise and plateau” would be more fitting.

Syriza came to power in January 2015 promising to confront the “troika” — the European Commission, the European Central Bank, and the International Monetary Fund — to secure an exit from the Greek debt crisis and end the austerity under which Greeks were suffering. Thus commenced five months of high-drama negotiations that culminated in a national referendum in which the Greek people said a resounding “no” — “Oxi” — to the deal offered by the troika.

Yet in the face of this historic response, Syriza prime minister Alexis Tsipras went towards the creditors, signing a third memorandum resigning the country to ever deeper austerity and mounting privatizations.

Tsipras’s unprecedented capitulation was followed by another: his decision to stay in power to implement the terms of the memorandum. To many, Syriza’s rapid climb to state power, its tough talk in negotiations, and its feints towards “Grexit” signaled an acceleration of the class struggle in Greece. Its capitulation proved an abrupt end to that feverish process. Now the party lumbers on, zombie-like, dully implementing anti-worker and anti-left measures of historic magnitude.

Costas Lapavitsas accompanied every step of this dizzying process as an MP for Syriza and a member of the Left Platform, a bloc within the party that called for exit from the European Monetary Union and the preparation of the Greek people for confrontation with international creditors. Had the Left Platform won the strategic and political argument in Syriza, Greece likely would have gone down a very different path.

Today neither Lapavitsas nor the Left Platform continue to be part of Syriza. Yet Lapavitsas has not relinquished the Left Platform’s central assertion: that the subjection of Greece’s working class is not inevitable.

Here, George Souvlis, a PhD candidate in history at the European University Institute in Florence, and Petros Stavrou, a former Syriza adviser and current member of the radical left initiative ARK, speak with Lapavitsas for Jacobin about Syriza’s government, the struggle against austerity across Europe, and the prospects for reviving the Greek left.

Συζητάμε με το Γιώργο Ψάλτη στον ΄΄αέρα΄΄ , Real Fm 98,4

Στην Βουλή σήμερα δεν υπάρχει αντιπολίτευση. Πρέπει  να ακουστεί επειγόντως μια αντιπολιτευτική - κριτική φωνή για το καλό της χώρας ολόκληρης.

Αυτό που με ενδιαφέρει δεν είναι η εκλογική συγκόλληση, δηλαδή να κατέβουν σε επερχόμενες εκλογές διάφορα πολιτικά κόμματα μαζί,  μόνο και μόνο για να πάρουν ψήφους.

Υπάρχει ανάγκη να δημιουργηθεί ένας νέος Μετωπικός Φορέας.
Γίνονται σοβαρές διεργασίες. Προέχει να καταλάβουν  όλοι οι ενδιαφερόμενοι την ευρύτητα αυτού του πράγματος. Υπάρχουν μεγάλα κομμάτια του λαού που είτε συμφωνούν με τις εναλλακτικές προτάσεις είτε όχι, θέλουν να δουν μια τέτοια ενωτική παρουσία.

Costas Lapavitsas: “Syriza has failed. We must fight the EU and the power of Germany”

Posted by revoltingeurope ⋅ july 23, 2017

For the greek economist, the single currency has simply allowed berlin to dominate the european market and to become a global exporter country: “the euro was a disaster”. And on greece he adds: “syriza shows us what we should not do and how we should not organize ourselves. Those who want to change things from the left must begin to fight the european institutions and create new ones.”

Interview with costas lapavitsas of steven forti

“the euro has only facilitated a german-centric europe”. Costas lapavitsas (1961), a professor of economics at the university of london’s school of oriental and african studies, is a partisan of greece’s exit from the euro. He is the author of several books, including crisis in the eurozone (verso, 2012) and, with heiner flassbeck, against the troika. Crisis and austerity in the eurozone (verso, 2015). A long-time activist of the hellenic left, he joined syriza in 2012 and was elected mp in the first government of alexis tsipras in january 2015. He abandoned the greek parliament and the party after the signing of the third memorandum in the summer two years ago. Since then, he’s been extremely critical of the experience of syriza’s governments and diem25, the european project of former finance minister yannis varoufakis.

Συζήτηση με τον Δημήτρη Βενιέρη στον ραδιοφωνικό σταθμό @FOCUSFM1036

Αποκαλυπτική συζήτηση  με το δημοσιογράφο Δημήτρη Βενιέρη στο ραδιοφωνικό σταθμό Focus, για την πρώτη περίοδο διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. 

Ποτέ δεν παρουσιάστηκε στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ το "σχέδιο" του Γιάννη Βαρουφάκη.

Η χώρα δεν βγαίνει από καμία επιτήρηση αλλά  βγαίνει από το καθεστώς υπερβολικού ελλείμματος μέσω της εφαρμογής των μνημονίων. Οι πραγματικές προοπτικές είναι ελάχιστες μεσοπρόθεσμα  με τη συνεχόμενη συρρίκνωση της οικονομίας.

Συζήτηση με τον Νίκο Σαμοΐλη στα Παραπολιτικά 90,1 FM

Σχολιάζοντας  την  επικαιρότητα  στα  Παραπολιτικά  με τον Νίκο Σαμοΐλη.

Καλημέρα Ελλάδα με τον Γιώργο Παπαδάκη

Ο Αλέξης Τσίπρας έχει αποδεχθεί τα πάντα. Αυτό που κάνει είναι να διαχειρίζεται εκλογικά την κατάσταση,  το μόνο στο οποίο είναι πολύ ικανός. Η χώρα μας από την άλλη πλευρά βρίσκεται σε αιχμαλωσία την οποία έχει αποδεχθεί το μεγαλύτερο μέρος του πολιτικού κατεστημένου.  Αυτό που δεν έχουμε ως τα τώρα είναι η στάση  μας ως κυρίαρχη χώρα. Υπάρχουν πολλοί τρόποι  να βγεις και να απαιτήσεις τα δικαιώματά σου.  Αυτό προϋποθέτει διαπραγματεύσεις ενός κυρίαρχου κράτους.

Κώστας Λαπαβίτσας: ””Μιλάμε για ρήξη. Αύριο το πρωί ει δυνατόν – και έχουμε αργήσει! ”

Συνέντευξη στους Φώτη Βέργη και Μαρία Παρέντη

Ένα ηλιόλουστο Σαββατιάτικο πρωινό εν μέσω αξιολόγησης, με το ραδιόφωνο να μεταδίδει την Πρωταπριλιάτικη «είδηση» της παραίτησης του Ευκλείδη Τσακαλώτου, βρεθήκαμε να ανηφορίζουμε προς την Νάουσα, όπου μας περίμενε ο κ. Κώστας Λαπαβίτσας, Καθηγητής Οικονομικών στο School of Oriental and African Studies (SOAS) στο Λονδίνο και πρώην βουλευτής Ημαθίας. Μας υποδέχτηκε στην αυλή του σπιτιού του, μακριά από το γκρίζο του Λονδίνου όπου εργάζεται και διδάσκει, για μια μακρά και ενδιαφέρουσα συζήτηση που κινήθηκε από την κοινοβουλευτική του εμπειρία το 2015 ως τον ΣΥΡΙΖΑ του σήμερα, την ρήξη που εξακολουθεί να προτείνει, το παρόν και το μέλλον της αριστεράς, αλλά και το πλαίσιο του «ευρωπαϊσμού» και του σύγχρονου καπιταλισμού.

ΜΕΡΟΣ Α’ : Ο ΣΥΡΙΖΑ, το δημοψήφισμα και ο ελληνικός κοινοβουλευτισμός τότε και σήμερα

Ν.Η.: Από τις 20 Φλεβάρη του 2015 προειδοποιήσατε για την αλλαγή της πορείας του ΣΥΡΙΖΑ. Εντούτοις, πιστεύετε πως ο λαός ήθελε να ελπίζει ή έψαχνε μια γρήγορη λύση μέσω της ανάθεσης;

Κώστας Λαπαβίτσας: Χαίρομαι που το λέτε, γιατί πολύς κόσμος δεν το θυμάται. Είναι αλήθεια ότι στις 20 Φεβρουαρίου του ’15, όταν υπογράφηκε εκείνο το πρώτο κείμενο, που ήταν απαράδεκτο και δρομολόγησε τις μετέπειτα εξελίξεις, και εγώ προσωπικά αλλά και σημαντικός αριθμός άλλων – συντεταγμένη ομάδα μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ – είπαμε «όχι». Προσωπικά μάλιστα δημοσίως υποστήριζα από τότε πως το ζήτημα απαιτεί ή νέες εκλογές ή δημοψήφισμα.

Τώρα, για το αν ο ελληνικός λαός ήθελε ανάθεση ή όχι…

Κώστας Λαπαβίτσας, Μέρος Β’: ”. Ο Αλέξης Τσίπρας αποδείχθηκε πολύ κάτω των ιστορικών περιστάσεων”

Στους Φώτη Βέργη και Μαρία Παρέντη

ΜΕΡΟΣ Β΄: ΕΥΡΩΠΑΪΣΜΟΣ, ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΡΗΞΗ. Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Ν.Η.: Μιλήσατε για τον ευρωπαϊσμό. Θεωρείτε ότι ο ευρωπαϊσμός, όπως τον ξέρουμε ή όπως τον φαντασιώνονται κάποιοι, έχει αποτύχει πλήρως; Και τελικά τι είναι αυτό το φαντασιακό του ευρωπαϊσμού και τι ο πραγματικός ευρωπαϊσμός;

Κ.Λ.: Ο ευρωπαϊσμός ποικίλει και διαφέρει από χώρα σε χώρα και μετουσιώνεται σε κάτι διαφορετικό ανάλογα με την παράδοση και τις συνθήκες του κάθε τόπου. Είναι κάτι πολύ ευμετάβλητο, σαν χαμαιλέοντας. Για παράδειγμα αυτή τη στιγμή είναι πολύ ισχυρός στη Γερμανία, αν και εκεί σημαίνει κάτι εντελώς διαφορετικό.

Στην χώρα μας ο ευρωπαϊσμός είναι κάτι εξαιρετικά άρρωστο. Είναι μια φαντασίωση της Ευρώπης ως πηγής του πολιτισμού, της εξέλιξης και της προόδου όπως την αντιλαμβανόταν η γενιά των πατεράδων και των παππούδων μας. Για την Δεξιά παραμένει αυτό το αφήγημα. Για την Αριστερά, ντύθηκε με την ρητορική περί κινημάτων, λαών, «μαλακής ισχύος» και όλα εκείνα για τα οποία κομμάτι της ελληνικής Αριστεράς σπατάλησε τόσο χρόνο τις δεκαετίες του ’90 και του 2000.

Ο καθηγητής οικονομικών Κώστας Λαπαβίτσας στη Φαίη Μαυραγάνη (27/5/17)

"Κακώς περίμενε ο πρωθυπουργός  ότι θα  έχουμε ευνοϊκή λύση τη Δευτέρα  που μας πέρασε στο Eurogroup.  Δείχνει  αυτό,  για μια ακόμη  φορά,  πόσο λίγο αντιλαμβάνονται όλοι της κυβέρνησης,  τι συμβαίνει στην Ευρώπη.  Αυτό που έγινε μετά τη ψήφιση  του Νομοσχεδίου στη Βουλή και την αποδοχή του Νέου Μνημονίου, είναι ότι στην ουσία,  η Ελληνική Κυβέρνηση αποδέχθηκε τους όρους του ΔΝΤ,  το οποίο επέμενε σε επιπλέον μέτρα και όρους για να συνεχίσει να συμμετέχει.  Η κυβέρνηση τα αποδέχθηκε και δεν πήρε τίποτα έναντι."

Ο Κώστας Λαπαβίτσας στο Καλημέρα Ελλάδα με τον Γιώργο Παπαδάκη

"Καμιά συζήτηση για το χρέος δεν πρόκειται να γίνει πριν τις γερμανικές εκλογές" 
Παρέμβαση του Κώστα Λαπαβίτσα στην εκπομπή του Αnt1 - Καλημέρα Έλλάδα.

Η  Ελλάδα έχει  δυο  επιλογές μέχρι τον Αύγουστο του 2018 που τελειώνει το ελληνικό πρόγραμμα  και σταματάει η χρηματοδότηση,  ή  να βγει  στις αγορές με τις δικές της δυνάμεις, ή  να   γίνει  νέο πρόγραμμα.  Η πρώτη λύση, δηλαδή να βγούμε στις αγορές,  απαιτεί  μείωση  του χρέους ,  πράγμα που φέρνει  την  Γερμανία  σε ιδιαίτερα  δύσκολη θέση.   Η  δεύτερη λύση, αν δεν γίνει αυτό,  είναι να υπάρξει νέο πρόγραμμα  τον Αύγουστο του 2018.  Τότε, θέλω  να δω την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ή της Νέας Δημοκρατίας  να κατέβει στον ελληνικό λαό  και να πει ψηφίστε μας  για να φέρουμε νέο μνημόνιο, γιατί αυτό θα πει νέο πρόγραμμα.

Καμία κρίση στη Γερμανική Ευρωζώνη, αλλά μετασχηματισμός

Είναι λάθος ανάλυση και πολιτική επιλογή, η άποψη ότι η Ευρωζώνη είναι σε οξεία κρίση από τη γερμανική πολιτική λιτότητας και η λύση είναι περισσότερος ευρωπαϊσμός. Αυτή η Ε.Ε. είναι η επιλογή της Γερμανικής εξαγωγικής βιομηχανίας και των διακλαδώσεών της με τη Γερμανία στον πυρήνα, χώρες όπως Γαλλία και Ιταλία συμπληρωματικά και τρεις περιφέρειες, όπου το ευρώ λειτουργεί ως το νόμισμα εξυπηρέτησης των γερμανικών συμφερόντων, λέει ο Κώστας Λαπαβίτσας στο Radio 98.4 και τον Γιώργο Σαχίνη.

Η κρίση σε αυτή την Eυρωζώνη έχει μετασχηματιστεί από το 2012 σε γερμανική παντοδυναμία και είναι λάθος να μιλάμε για Ευρωζώνη των 19 σε ενιαία ταχύτητα ή ευρωπαϊσμό, που δεν είναι τίποτα άλλο από το «μανδύα» επικάλυψης των πιο προωθημένων γερμανικών συμφερόντων. Στην υπόλοιπη Ευρώπη η συζήτηση αυτή έχει ανοίξει με τρία ανεξάρτητα κέντρα επί της ουσίας: τη Μόσχα για τη Ρωσία, το Λονδίνο για την Αγγλία και το Βερολίνο για τη Γερμανία ως κυρίαρχο όλης της Ευρωζώνης. Άλλοι πόλοι δεν υπάρχουν και αυτή είναι η βαθύτερη κρίση για χώρες όπως η Γαλλία ή η Ιταλία, ενώ η Ελλάδα είναι απλά στην περιφέρεια της Ευρωζώνης με τα γνωστά διαχρονικά προβλήματα του μονόδρομου των μνημονίων.

Ο νέος μεγάλος (;) ασθενής

Συζήτηση με τον Παντελή Σαββίδη στα πλαίσια της εκπομπής “Τομές στην επικαιρότητα” της Δημοτικής Τηλεόρασης Θεσσαλονίκης TV-100.

"Η σημερινή κρίση στην Τουρκία είναι κατεξοχήν πολιτική και κοινωνική. Έχει όμως και αυτή τις ρίζες της στην οικονομία. Όταν έχεις μεγάλη οικονομική αλλαγή, όπως αυτή που σημειώθηκε στην Τουρκία τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια, είναι αναπόφευκτο να έχεις και κοινωνική αλλαγή.

Η Τουρκία έχει γίνει μια μεγάλη βιομηχανική χώρα και η κοινωνική της διαστρωμάτωση δεν είναι πια η ίδια. Οι πόλεις έχουν γίνει μεγαλύτερες, έχει εμφανιστεί μια ισχυρή μεσαία τάξη, έχει διευρυνθεί το κομμάτι της μισθωτής εργασίας κ.ο.κ. Όλες αυτές οι κοινωνικές αλλαγές επηρεάζουν και το πολιτικό και κοινωνικό γίγνεσθαι της χώρας.

Η εκλογική ισχύς των ισλαμιστών, δηλαδή, πατάει αφενός σ' ένα σύστημα παροχών προς τους φτωχότερους στην υγεία, τις συντάξεις και αλλού και αφετέρου στην πρόσδεση των μεγάλων κεφαλαιούχων. Αυτό έδωσε στον Ερντογάν το 50% των ψήφων στο πρόσφατο δημοψήφισμα και του δίνει και τη συνεχιζόμενη ισχύ που έχει σε άλλες εκλογικές αναμετρήσεις. 

Αυτό δε σημαίνει ότι δεν υπάρχουν οικονομικά προβλήματα στη γείτονα. Η ίδια η ανάπτυξη δημιουργεί ένα σωρό προβλήματα. Δε σημαίνει, επίσης, ότι δεν υπάρχει αντίδραση από άλλα κοινωνικά στρώματα. Ακριβώς αυτό ζούμε.

Ο άλλος πόλος, όμως, σχηματίζεται σταδιακά. Η ισχύς των κεμαλιστών είναι πολύ μικρότερη, οι υπόλοιπες δυνάμεις δεν έχουν καταφέρει να συνενωθούν και η τουρκική αριστερά έχει εξαφανιστεί ακόμα και στους χώρους όπου παραδοσιακά είχε απήχηση.

Τώρα, όμως, -και αυτό είναι από τα πιο ενθαρρυντικά στοιχεία του δημοψηφίσματος- έχει αρχίσει να σχηματίζεται για πρώτη φορά μία αντιπολίτευση, η οποία μπορεί να μην έχει ξεκάθαρη λαϊκή βάση, καθώς πατάει περισσότερο στη μεσαία τάξη αλλά και σε κομμάτια της μισθωτής εργασίας, αλλά μπορεί να είναι συνεκτική. Φαίνεται ότι μπορεί να αποτελέσει τη βάση ενός μετώπου το οποίο μπορεί να εκφράζει πραγματικά δημοκρατικά αιτήματα και να ξεπερνάει τις ιστορικές πολιτικές αντιπαλότητες στην Τουρκία."

Συζήτηση με τους "Αταίριαστους"

Συζήτηση για τις βρετανικές εκλογές με τους δημοσιογράφους Γιάννη Ντσούνο και Χρήστο Κούτρα στην εκπομπή "Οι Αταίριαστοι" στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ.

Οι εκλογές στη Βρετανία έχουν πολύ μεγάλη σημασία. Στην ουσία η Βρετανία αυτή τη στιγμή επαναπροσδιορίζει το εθνικό κράτος για την Ευρώπη. Τα λαϊκά στρώματα στη Βρετανία, τα οποία συνεχώς παραγνωρίζονται από όλους στην Ευρώπη, το αντιλαμβάνονται πλήρως. Στη χώρα μας συνεχίζουμε να σκεφτόμαστε και να κινούμαστε με όρους της δεκαετίας του 1990 και του 2000. Η "Ενωμένη Ευρώπη" και η "Ευρώπη των λαών" έχουν τελειώσει, αλλά στη χώρα μας οι κυβερνήσεις εμμένουν στη διατήρησή της, ακόμη κι αν ένα κομμάτι του λαού το έχει καταλάβει με τον πιο σκληρό τρόπο.

"Για να υπάρξουν εναλλακτικές πολιτικές ενάντια στη λιτότητα πρέπει να εγκαταλείψουμε το ευρώ."

Συνέντευξη στην eldiario.es

Ο Κώστας Λαπαβίτσας, καθηγητής Οικονομικών στη Σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, επισκέφθηκε τη Βαρκελώνη προκειμένου να παρουσιάσει την τελευταία μελέτη του ΕΔΕΚΟΠ στην οποία  καταδεικνύεται ότι η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ αποτελεί το πρώτο βήμα για το ξεπέρασμα της κρίσης.

Ιδιαίτερα κριτικός προς τον ΣΥΡΙΖΑ (υπήρξε βουλευτής του μέχρι την υπογραφή του τρίτου μνημονίου) προς τον Αλέξη Τσίπρα και τον Γιάννη Βαρουφάκη, ο Λαπαβίτσας γνωρίζει ότι οι θέσεις του σχετικά με την ΕΕ και το ευρώ αποτελούν ακόμα μειοψηφία μεταξύ των ευρωπαίων προοδευτικών/αριστερών. Ωστόσο, πιστεύει ότι «το πρώτο βήμα για την αριστερά είναι να κατανοήσει ότι η νομισματική ένωση πρέπει να διαλυθεί».

Πριν ένα χρόνο βρεθήκατε στην Μαδρίτη στην παρουσίαση του Σχεδίου Β για την Ευρώπη. Πώς νομίζετε ότι έχει εξελιχθεί αυτή η πρωτοβουλία;
 
Η Διάσκεψη της Μαδρίτης ήταν σημαντική, επειδή συμμετείχαν πολλοί που πραγματικά ανησυχούν για την σημερινή κατάσταση στην Ευρώπη και το κλίμα που υπήρχε ήταν πραγματικά ενδιαφέρον. Ωστόσο, υπήρχε πολιτική σύγχυση, επειδή παρουσιάστηκαν διάφορες ιδέες χωρίς προσανατολισμό για το πώς θα πρέπει να αντιμετωπίσει η Αριστερά την Ευρώπη. Πολλοί εξακολουθούν να πιστεύουν ότι μπορούν να αλλάξουν την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ). Σήμερα, μετά από ένα χρόνο, νομίζω ότι η θέση αυτή έχει χάσει αρκετούς υποστηρικτές. Όλο και περισσότεροι συνειδητοποιούν ότι αν θέλουν μια εναλλακτική λύση, ένα δρόμο ή μια διαφορετική στρατηγική θα πρέπει να λάβουν ριζικά μέτρα απέναντι στους θεσμούς και την ΕΕ.